หมู่สิงห์

ไปวิ่ง ไปกิน ไปเที่ยว
เดือน สิงหาคม 2551  
โดยหมู่สิงห์

วันแม่แห่งชาติ  12 สิงหาคม 2551  ทุกปีจังหวัดชัยภูมิจัดงาน จัดงานวิ่งวันแม่ติดต่อกันมาถึง 21 ปี ปีนี้เช่นเดียวกัน นายบรรยงค์ เกียรติก้องชูชัย    นายกเทศมนตรีเมืองชัยภูมิ เพิ่มถ้วยรางวัล เงินรางวัล และของรางวัลจับสลากไม่เฉพาะนักวิ่งในอีสานเท่านั้นที่แห่งไปวิ่งกัน นักวิ่งต่างถิ่น ต่างภาคไปร่วมประชันกันเยอะแยะไปหมด ทีมของหมู่สิงห์เอาไปกัน 30 กว่าคนไปแบ่งรางวัลเขามาได้บ้าง แต่ที่ประทับใจจริงๆ  ในกลุ่มก็คือขากลับแวะรับประทานอาหาร ลือชื่อของจังหวัดชัยภูมิ ร้านอาหารดอนละนามอยู่ข้างเส้นทาง จากอำเภอจัตุรัสไปชัยภูมิ 11 กิโลเมตร อาหารแนะนำคือ ทอดมันปลากราย เนื้อเหนียวหนุ่ม ทั้งกินที่ร้าน ทั้งเป็นของฝาก ปลาสดๆ จากบึงละหานอยู่ใกล้ๆกับร้านนั่นเอง อร่อยขึ้นชื่อมาเป็นสิบปีแล้ว

วันอาทิตย์ที่ 24 สิงหาคม 2551 มีนัดกับ วิ่งชมป่า ข้ามทุ่ง ต้านยาเสพติดครั้งที่ 5 ของโรงเรียนหนองหมื่นถ่านวิทยา อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นรอยต่อชายแดนของจังหวัดร้อยเอ็ด กับจังหวัดยโสธรไปคราวนี้วิ่งข้าม 2 จังหวัด ไปถึงวันเสาร์พอดี กับมวยไทยชิงเหรียญทองโอลิมปิค 2 คน เวลาประมาณ 6 โมงเย็นกับทุ่มกว่าๆ ได้เห็นความพร้อมใจ ความสามัคคี ของนักวิ่งทุกทีม ของคนไทยส่งไปให้กำลังใจนักมวย ๕แรกผ่านไปมวยไทยชนะสวยงามมาก อาจอิ่มเอมใจออกมาจากห้องทีวี คณะผู้จัดเลี้ยงข้าวเย็นอาหารหมดไม่พอ ต้องบอกให้คนที่ยังไม่ได้รับประทานให้ดูมวยคู่ที่ 2 อีกคู่จะไปหุงข้าวและทำกับข้าวอีกรอบ พอมวยคู่ที่สองต่อยเสร็จ มวยไทยได้เหรียญเงินกลืนข้าวไม่ค่อยลงเลย  เช้าเริ่มปล่อยตัว วิ่งชมป่า ข้ามทุ่ง ระยะทาง 11.7 กม. เวลา 0620 นาฬิกา เพราะต้องวิ่งเข้าป่า เป็นทางลำลองผ่านหมู่บ้านไปแล้ว 1 กม.เป็นเส้นทางเดินป่า วิ่งตอนเรียงเดี่ยวสัก 3 กิโลเมตร ผู้ฝีเท้าดีต้องหาจังหวะแซงจากนั้นเป็นทางตัดผ่านป่า ข้ามทุ่ง ผ่านหมู่บ้าน ได้บรรยากาศดีมากมีนักวิ่งบางคนบอกว่าทรายดูดแรง มีนักวิ่งมาร่วมวิ่งเกินคาดการณ์ของผู้จัดโดยเฉพาะนักเรียนเยอะมาก อาหารที่เตรียมไว้ไม่พออีก ได้อาศัยข้าวต้มมัด ของชาวบ้านที่นำมาร่วมกิจกรรมรองท้อง....เดินทางกลับ ถึงอำเภอพยัคฆภูมิพิสัยแวะซื้อข้าวหลามกระบอกยาวติดไม้ติดมื้อกันเกือบทุกคน มีการเตือนกันว่าถ้าใครกินข้าวหลามตอนนี้แล้วจะเสียใจ  เพราะตอนขาไปทีมวิ่งเล็งร้านอาหาร ตำป่า ปลาเผาที่แขวงการทางอำเภอพุทไธสง ยอมแขวนท้องกันมา มาถึงร้าน 1130 นาฬิกา มีป้ายตัวเบ้อเร่อติดไว้ วันอาทิตย์หยุด 1 วัน ทำให้ทุกคนหน้าแห้ง  มีคนถามขึ้นมาว่า “ตอนนี้กินข้าวหลามได้แล้วหรือยัง”..ความพยายามยังไม่ลดละขับรถเลยมาถึงแยกด้านขวา เห็นป้ายตำป่า ปลาเผา มีลูกศรชี้เลี้ยวขวา ผ่านป่าละเมาะและทุ่งนา ลัดเลาะเข้าไปเกือบกิโลเมตร เจอแล้ว มีปลานิลเผาตัวใหญ่วางอยู่บนเตา 4 ตัว ไปถึงขอเหมาหมดทำให้แขกที่ตามเข้ามาอีกหนึ่งโต๊ะมองค้อน..รีบนั่ง จัดโต๊ะแบบอ้วนนั่งได้ 12 คน ปลาเผา ส้มตำป่า ลาบหมู ต้มยำปลา ข้าวเหนียว ข้าวสวย ถามเจ้าของร้านว่า ร้านข้างนอกของใคร บอกร้านพี่สาว สูตรเดียวกัน วันอาทิตย์หยุดเพื่อไปซื้อของ ขอชมว่าอร่อยจริงๆหมู่สิงห์จึงขอเบียร์สิงห์เย็นๆมา 1 ขวด เพื่อกระตุ้นความดัน ไปวิ่ง ไปกิน ไปเที่ยวครั้งนี้ก็สมบูรณ์
     
      บันทึกเมื่อ 24 ส.ค.51